Ensaluto

RSS kaj etikedoj

Tio estas komuna paĝo por ĉiuj blogaĵoj, kiun vi ankaŭ povas sekvi per RSS. Tamen necesas noti, ke ĝi enhavas nur tiujn blogaĵojn, kiuj estas publikaj aŭ tiujn, aliron al kiuj vi havas. Se vi partoprenas en iuj fermitaj grupoj, tiam vi ankaŭ aldone vidos ĉitie blogaĵojn el tiaj grupoj.

Blogoj

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (77)

"Eniru!" ordonis la Perso.

 

Eniris viro kun longa mantelego, same vestita per ĉapo el astrakano.

Li salutis kaj eltiris el sia mantelo skatolon belege cizelitan. Li metis ĝin sur la tualetotablon, refoje salutis kaj aliris la pordon.

 

"Ĉu iu vidis vin eniri, Darius?"

"Ne, via moŝto."

"Neniu vidu vin eliri."

 

La servisto singarde ekrigardis en la koridoron kaj tuj malaperis.

 

"Sinjoro," diris Raŭlo, "ion mi pripensas : oni povus nin facile surprizi tie ĉi, kaj kompreneble tio ĝenus. Tre baldaŭ la komisaro venos traserĉi tiun tualetejon."

"Nu!... Ne la komisaron oni timu!"

 

La Perso malfermis la skatolon.

Enestis du longaj pistoloj belege desegnitaj kaj ornamitaj.

 

"Tuj post la forrabo de Kristina Daae, mi sciigis mian serviston, ke li alportu tiujn ĉi armilojn, sinjoro. Ilin mi konas de longe : pli fidindaj ne ekzistas."

"Ĉu vi volas dueli?" demandis la juna viro, mirante pro tiu alportita armilaro.

"Fakte jes : ni iras batali en duelo, sinjoro" respondis la aliulo dum li ekzamenis la prajmon de siaj pistoloj. "Kaj kia duelo!"

 

Post tio li prezentis pistolon al Raŭlo kaj reparolis:

"Du kontraŭ unu ni batalos en duelo, sed estu preta je ĉio malbona, sinjoro, ĉar mi ne kaŝas antaŭ vi, ke ni alfrontos la plej teruran kontraŭulon imageblan. Sed vi amas Kristinan Daae, ĉu ne?"

 

"Mi?!... Ĉu mi amas ŝin, sinjoro?! ... Tamen, ĉar vi mem ne amas ŝin, bonvolu klarigi kial vi pretas riski vian vivon por ŝi? ... Ĉu do Erikon vi tiom malamas?"

"Ne, sinjoro," triste respondis la Perso, "lin mi ne malamas. Se mi malamus lin, jam de longe li ne plu suferigus."

"Ĉu vin li suferigas?"

La simbolo de la famo(28)

koketlude karesante siajn harojn demandis:Kiun koloron vi ŝatas? Li gapis al ŝi kaj respondis:Brunan kaj nigran. La fraŭlino mallaŭte diris:Aĥ! kaj pro la ĝojo roziĝis kaj mordetis sian lipon kaj sidiĝis.

bildo de davud shams hakimi

Sabla(27)

la freneza majstro konsideris rekomendon de la AnglaRusaj soldatoj,instigis Esperantistojn ke ili persekutu min kaj baru la vojon al mia provizora edziĝo kaj devigu por ĉiama edziĝo,la frenezulo klopodis atribui al mi eblan kulpemon kaj eventualan pekeblecon,kaj tiel trudis regulojn de la profeto-dio pri nepra edziĝo kun intenco de tielnomata patriĝo sen havi divorcrajton,needziĝinte mi devis kondamni divorcon per poemoj,tamen ribelantoj kontraŭ siaj memaj inferaj organizoj,kiam ne kapablis pruvi ke laŭ la permesoj de la profeto-dio devis ekzisti pliaj seksrajtoj kaj amoreblecoj,suspektigis geedzojn,denuncadis,malkovradis kulpojn kaj pekemojn kaj kaŭzis al perfidoj kaj divorcoj por variigi kaj pliigi seksan liberecon en la socio…,kiu estis mi ke el antaŭ kvindekjaroj,sensukcese marĉandis pri mia ejakulrajto kies vojo estis barita pro la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj?kial mi devis juĝi pri divorco de aliaj?kiun profiton mi akirus?nu,oni favordonus al mi helpomonon,kial mi devis bezoni helpomonon,kiun profiton havus la helpanto?tiele helpanto akirus por si rajton de diversaj sekseblecoj kaj ties mastro-imperialisto povis facile trudi koncesion pri la petrolo de nia lando,ĉar la eblaj kaj eventualaj protestebluloj okupiĝis al bataladoj kontraŭ siaj seksaj instinktoj por ne esti atakataj el la flankoj de ĉiuj kiuj bataladas kontraŭ ĉiuj en tereno de la seksaj aferoj,...

bildo de davud shams hakimi

LA SANGO DE MARTIROJ

Estimataj,
LA SANGO DE MARTIROJ
"Vere, vere, mi diras al vi: Se la tritika grenero ne falas en la teron kaj ne mortas, ĝi restas sola; sed se ĝi mortas, ĝi donas multe da frukto" (Johano 12:24).
Antau nelonge kiam mi volis dormi, mi kontrolis la WhatsApp-on por vidi ĉu estas iu urĝa mesaĝo por esti priastentataj (tiu estas por mi ĉiutaga praktiko). Mi trovis videoklipon en WhatsApp grupo kun subtitolo "Preĝu por Sirio". Mi ne povis elteni rigardi la videoklipon je la fino kiam ĝi montriĝis ke ĝi estis unu el tiuj incidentoj kie iuj kristanoj estis senkapigitaj unu post la alia de siaj persekutantoj. La hororo vidi sangon ĉesiĝi el la koloj de la senkapigitaj homoj ĉe la oblikvo de la glavo ne povis min daurigi por rigardi la videoklipon. Fakte, mi kulpigis min mem por rigardi tian hororaĵon kiam mi volis dormi tiunokte. Estis, kvazau mi neniam audis au eĉ rigardis tiajn terurajn videoklipojn de kristanoj kiuj estis buĉitaj kiel bestoj antaue. Mi daure scivolas kial homo estas kruele mortigi aliajn homojn pro batalado por unu dio kiu ne povas defendi sin. Tiam mi memoris la parafrazon de deklaro farita de frua eklezia patro nomita Tertuliano en 197 pK: "La sango de la martiroj estas la semo de la eklezio." Kiom vera estas tiu deklaro?
Jesuo Kristo proverbe deklaris ke la tritika grenero devas fali en la teron kaj morti antau ol ĝi povos produkti plian grajnon (vidu: Johano 12:24). Li pruvis tion mortante sur la kruco, por ke la homaro havu eternan vivon. Ekde la morto de la unua konata kristana martiro, Stefano en la Agoj 7, ĝis la nuntempaj kristanaj martiroj, la sango de tiuj martiroj, je plej multaj okazoj, vere fariĝas la semo de la disvastiĝo de kristanismo. Ĉi tio estas pruvita de la historio. Tamen, mi daure scivolas: ĉu homoj devus esti mortigitaj antau ol ekzistas disvastiĝo en kristana kredo?

bildo de Adebayo Afolaranmi
bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (76)

20a ĈAPITRO : La vicgrafo kaj la Perso.

 

Tiam Raŭlo memoris, ke lia frato, dum iu vespera spektaklo, montris al li tiun saĝan homon, pri kiu oni sciis nenion – krom ke oni parolis pri li kiel "la Perso"...

Laŭ onidiro li estis perso kaj loĝis en malnova eta apartamento en la strato Rivoli.* Vestita per ĉapo el astrakano, la viro kun ebona haŭto kaj jadkoloraj okuloj kliniĝis super Raŭlon.

 

"Sinjoro de Chagny, mi esperas, ke vi ne rivelis la sekreton de Erik?"

"Kaj kial do mi hezitintus perfidi tiun monstron, sinjoro? " arogante respondis Raŭlo, provante liberiĝi de tiu tedulo. "Ĉu li estas do via amiko?"

"Mi esperas, ke vi diris nenion pri Erik, sinjoro, ĉar la sekreto de Erik estas la sekreto de Kristina Daae! Kaj paroli pri unu signifas paroli pri la alia!"

 

"Ho! sinjoro!" diris Raŭlo pli kaj pli malpacience, "vi ŝajne scias pri multaj aferoj, kiuj interesas min. Tamen mankas al mi la tempo por aŭskulti vin!"

"Refoje, sinjoro de Chagny, kien vi tiom rapidas?"

"Ĉu vi ne divenas? Sekurigi la vivon de Kristina Daae..."

"Tiukaze, sinjoro, restu ĉi tie!... ĉar Kristina Daae estas ĉi tie!"

 

"Ĉu kun Erik?"

"Kun Erik!"

"Kiel vi scias tion?"

"Mi ĉeestis la spektaklon, kaj neniu en la mondo krom Erik povus organizi tian rabon!..." Li aldonis kun profunda suspiro: "Ho! mi rekonis la spertan manon de l' monstro!..."

 

"Ĉu vi ja konas lin?"

La Perso ne respondis, sed Raŭlo aŭdis plian suspiron.

 

"Sinjoro!" diris Raŭlo, "mi ne scias, kion vi intencas fari... sed ĉu eble vi farus ion por mi?... mi volas diri : por Kristina Daae...?"

"Jes, eble, sinjoro de Chagny. Kaj jen kial mi aliris al vi."

La simbolo de la famo(27)

la fajnecon de ŝia korpo mi sentis inter miaj brakoj,kaj superpleniĝis el la vino de ŝia amkonekto,oni diras ke miajn okulojn ŜI estas senlumiginta,kaj miajn nervojn ŜI estas trivinta,senama kaj senamikeca estaĵo ne estas vivulo aŭ homo,se ŝi ne ekzistus,mi estus mortinta,ŝi estas kompensinta mian mankon.Kion vi signifigas la vorton de la famo?ĉi tiu pompoplena vorto,dum jaroj ne havis elmontron kaj prosperon en mia distingo,vi estas vidinta balonetludon de knaboj,tio amuzas la knabojn kaj donacas al ili gajecon,kaj se knabo pli ol aliaj spertiĝis en ĉi tiu ludo,mirigos kaj admirigos la aliajn,postuli famon en mia distingo havis ĉi tiom valoron kaj krediteblecon,kvankam kun iom diferenco,tio ne estis principa ago kaj ne havis profundan unuiĝon al la vivo,la sensacio kaj stato de aliaj por atingi al la famo amuzis min kaj estis observinda,iam mi ankaŭ pensis alpaŝi al la vojo de la arto kaj ne nur rivali al tiuulo,sed rivali al la maljunulo kaj tiuuleto kaj aliaj,kaj estiĝu famulo de horizontoj,tiel ke renomo de mia famiĝo atingu ankaŭ al la oreloj de la inspira anĝelo,sed mi vidis ke mi ne havas tian artan kapitalon ke valoregaj versoj el mia cerbo tralikiĝu,aŭ mi ne havis tian doloron ke serĉu tian artkapablon en mia ekzisto,mi jam estis kompreninta ke miaj antaŭaj skriboj ne estas enhavintaj rimarkindajn valorojn,ajna diraĵo kaj skribaĵo de aliaj,eĉ estante sensignifaj kaj sinuaj,eĉ nehavante ritmon kaj rimon kaj sensacion,akceptendiĝis kaj akiris honoron,do senrimede mi akuzis min pri sengusteco kaj sciis ke aliaj havas altegajn perfektegojn kaj profundajn kapablojn,kaj pro tio ke skribaĵo de tiuulo estis plie sensignifa sed lia famo estis pli ol la famo de aliaj,mi trovis min kiel humilitan en fronto de lia profunda kapablo,kaj al la vortoj kiujn li uzis,mi atribuis nematerian valoron,li diris ke mi estas forpelinta tiuuleton el la areno de poetiĝo kaj tiu ne estas atinginta ien kaj nun okupiĝas al komerco,la poeto estas nur mi,la entuziasmon kaj se

bildo de davud shams hakimi

Sabla(26)

jen la frenezulo de niaj frenezuloj,kiam la adeptoj de la profeto-dio,ne kapablis obeigi kaj sklavigi mizerulon eĉ lin kripliginte,pretendas ke nu,ni diskutu,ni diras ke oni devas vivi eĉ kunvivi pace kaj amikeme malgraŭ diferenco de opinioj,unue ni proponas al la diskutanto jenan floron,jenan narcison…kaj montrante iun floron simbole,proponas al mizerulo ĉiaman edziĝon kun iu adepto de la profeto-dio,kaj escepte de la sama mizerulo,neniu komprenas ke la afero estas propono de edziĝo,se la mizerulo akceptu,devas edziĝi ĉiame kun tiu proponita seksamikino de religia sinjorido kaj trompi sin pace vivante kun tiu trudata edzino,se la mizerulo ne akceptu,lia maljuneco kaj kripleco kaj feblo kaj simbolaj minacoj de la alia flanko devas silentigi lin en fronto de  trudoj,jen profesoro de nia universitato kiu mensoge,nedistinge,mensoge atribuas narcismon al mizerulo,ke li vidinte florproponon de tiu infera trudanto,aliĝu al paradiznomata  edziĝo pro sia humileco nehavante alian rimedon,jen psikiatro de nia religia socio,jen Esperantisto de niaj Esperantistoj…,kiam la mizerulo ne akceptas tian simbolan florproponon,kaj rezistas malgraŭ sia kripleco,oni persekutas lin,pensante ke li havas narcismon laŭ sia mema majstro,kaj ĝenante kaj ofendante,turmentante kaj torturante intermetas la aferon de la narcismo,kaj sin rajtigas kun la nomo de kontrolo kaj kuraco kaj ĝustigo,kaj pro tiaj traktoj kaj interferoj kaj trudoj,la mizerulo devas memori tiun simbolan florproponon kaj cedi al la postuloj kaj perfortoj kaj decidoj de la persekutataj religiuloj,alikaze trudoj kaj senrajtigoj daŭras kun ordono de la persekutantaj religiuloj,jen nia religiereĝa kaj reĝereligia socio en kiu ab kvindek jaroj mi ne havas ejakulrajton sen poeme laŭdadi la reĝon de la reĝoj kaj superstiĉojn,kaj divorco de aliaj devas esti mia principa kaj precipa problemo,eĉ kiam ebleco de mia mema ejakulrajto devas esti tute neglektita el la flanko de ĉiuj,inkluzive el mia mema

bildo de davud shams hakimi

La Mikroerao (Verkita de Liu Cixin) 3/6

La Tria Sekcio: Ĉefurbo

La forvojaĝinto eniris la surteriĝujon, forlasis la Arkeon en ĝia orbito, kaj komencis surteriĝi laŭ la gvido de la informondo.

 

Li portis videokulvitrojn, per unu el la vitroj li povis vidi la bildon elsendatan de la informondo.

 

“Respektinda antaŭulo, baldaŭ vi alvenos al la Tera ĉefurbo, kiu kvankam ne estas la plej granda urbo sur ĉi tiu planedo, tamen ĝi ja estas la plej bela urbo, kiun vi certe ŝatos! Sed via loko por surteriĝi devos malproksimiĝi de la urbo, ni ne volos esti damaĝitaj…” en la bildo la knabino, kiu nomis sin la ĉefo de la Tero, daŭre babiladis.

 

La forvojaĝinto ŝanĝis la vidaĵon en la videokulvitroj, kiu montris la areon rekte sub la surteriĝujo. Nun la alteco estis nur pli ol dek mil metroj, kaj sube sin sternis nigra sovaĝa tereno.

 

Poste, en la bildo okazis pli da logika ĥaoso, eble ĉar la kontruinto de la bildo antaŭ jarmiloj sentis ekstreman melankolion, aŭ eble la memoro de la komputilo, kiu elsendis la bildon, jam kadukiĝis dum la jarmilojn longa tempo. Sur la bildo, la knabino ekkantis:

 

Ho, respektinda sendito, vi venas el la makroerao!

 

Glora makroerao,

 

Grandioza makroerao,

 

Bela makroerao,

 

Vi estis sonĝo malaperinta en flamoj…

 

La bela kantistino ekdancis dum sia kanto, kaj saltis de la tribuno ĝis alteco de kelkdek metroj. Falinte sur la tribunon, ŝi resaltis, eĉ trans pli ol duono de la placo, ĝis ŝi falis sur la supron de altkontruaĵo ĉe la placo; jen alia salto, ŝi flugis trans la tuta placo, falante en alian flankon, kvazaŭ ĉarma puleto. Foje ŝi kaptis en aero strange forman ŝvebaĵon kelkajn metrojn longan, kiu portis ŝin ĉirkaŭŝvebante sur la placo, kaj sur ĝi ŝi bele tordadis sian sveltan korpon.

 

bildo de gb2312

RESUREKTIS KRIST' JESUO

Estimataj,
RESUREKTIS KRIST' JESUO
"Kaj la anĝelo responde diris al la virinoj: Ne timu; ĉar mi scias, ke vi serĉas Jesuon, la krucumitan. Li ne estas ĉi tie; ĉar li leviĝis, kiel li diris. Venu, vidu la lokon, kie la Sinjoro kuŝis" (Mateo 28:5-6).
Unu el la popularaj himnoj kiujn oni ĉiam kantas dum Paska festo estas la angla himno “CHRIST THE LORD IS RISEN TODAY” ("RESUREKTIS KRIST' JESUO" en la Esperanto) verkita de tiu granda himnoverkisto, Charles Wesley (1708-1788) en 1739 por memorfesti la releviĝon de la Sinjoro Jesuo Kristo, kiam Li leviĝis de la tombo por konkeri la morton kaj ĝian potencon. La originala versio de la himno havis dek unu strofojn, sed ne havis la "Haleluja!" kiu distingis ĝin hodiau. Nekonata komponisto poste aldonis la "Haleluja!" konvene al] ĝia muzika melodio.

bildo de Adebayo Afolaranmi

La Mikroerao (Verkita de Liu Cixin) 2/6

La Dua Sekcio: Monumento

Trapasinte la orbiton de Plutono, la Arkeo flugis plu al la interno de la sunsistemo. Por interstela kosmoŝipo, vojaĝo en la sunsistemo similis al vojaĝo de marŝipego en haveno. La Suno baldaŭ pligrandiĝis kaj plibrilis, la forvojaĝinto ekvidis Jupiteron per la teleskopo, kaj trovis, ke la surfaco de tiu planedego tute ŝanĝiĝis: la granda ruĝa makulo8 malaperis, ŝtorma zono ŝajne estis pli ĥaosa. Li ne atentis pri aliaj planedoj, kaj flugis rekte al la Tero.

 

La forvojaĝinto premis butonon per tremanta mano, kaj la netravidebla metala kurteno de la granda kaj alta luko malrapide malfermiĝis. Ho, mia blua kristalo, blua okulglobo de la universo, blua anĝelo… La forvojaĝinto fermis la okulojn por preĝi silente, kaj nur post longa tempo, li devigis sin malfermi la okulojn.

 

Li vidis nigra-blankan Teron.

 

La nigra estis fanditaj poste resolidiĝintaj rokoj, kio estis nigra koloro de tomboŝtono; la blanka estis vaporiĝintaj post glaciiĝintaj oceanoj, kio estis la blanka koloro de mortotuko.

 

La Arkeo eniris malaltan orbiton, glisante malrapide super la nigraj kontinentoj kaj blankaj oceanoj. La forvojaĝinto vidis neniom da restaĵoj, ĉio estis fandita, civilacio jam forvaporiĝis.

 

Sed devus resti monumento, monumento kiu povis elteni altan temperaturon de 4000 gradoj.

 

bildo de gb2312
Abonrilata enhavo


povigita de