Ensaluto

La simbolo de la famo(64)

mi ankaŭ povos akiri kaj havi ferian tempon,jes,koketante al la estroj kaj eĉ cedante pli ol koketo,ŝi povus argumenti ke mia edzo bezonas ferian tempon por versadi postulatajn poemojn,la kolonelo alvokis min al angulo,ŝajne por trovi dosieron aŭ leteron,tie mallaŭte kaj sekrete,sekretŝajnige diris:Jen ĉi tiu fraŭlino kiu eĉ ne donas al mi! Li intencis ke mi edziĝu kun ŝi ĉiame,kaj rezulte estu saĝa kaj versadu postulatajn poemojn.Ni revenis al la antaŭa loko,kaj la fraŭlinnomita virino demandeme kaj rekte rigardis al mi por serĉi la efikon pri la konsilo de la kolonelo,lia rigardo estis la unua rekta kaj lasta rigardo al mi,kaj tiel ŝi volis scii ke kio estas mia respondo al la kolonelo,kompreneble ŝi antaŭe sciis kion diros al mi la kolonelo,mi konfuziĝis kaj ne povis diri ion,mi ne falis al la flanko de ŝiaj piedoj ke petante permeson por eble kisi ŝian ŝuon dezirante kisi ŝian piedon,kaj diri ke je la sanktulo mi estas via sklavo,laŭ la programoj de la Anglaj ekspluatantoj,la Irana granda reĝo,reĝo Abbas la granda bonvolis kaj favoris pretendi ke li estas la hundo de la sojlo de tiu sanktulo,tamen la Anglaj frenezuloj kies nomoj estas inteligentaj ne kapablis sklavigi min al tiu seksamikino de la kolonelo,la kolonelo unusekunde distingis ke mi ne havas sklavecan inklinon,li ne prokrastis kaj diris al mi ke vi iru eksteren,vi iru! La kieldiro implicis ke ne vi,sed mi volas ŝin,post la deĵortempo tiuj gekunuloj restis en privata loko,mi mansigne montris saluton kaj iris eksteren,kaj senprokraste forlasis la garnizonon,la deĵortempo estis finita,oni esperis ke pro ĵaluzo mi eblas rigardi el la ŝlosiltruo,aŭ-kaj esperis ke por esplori pri la rilato de la kolonelo kun mia osa edzino eblas  ke mi rigardu el tiu blindiga loko,oni eblas rigardi el ŝlosiltruo kun unu okulo,mi devis esti unuokula ĉiame pro la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj,ili sidis tiel ke se la kolonelo karesadus ŝiajn mamojn,neniu vidus se rigardus el la ŝlosiltruo,la kolonelo espere atendis tian interferon,li venus eksteren,kaj danĝere batadus min,poste tiu virino venus al la hospitalo por montri kompaton al mi,kaj konvinki blindigantojn ke la vireto  devas puniĝi je tiu sanktulo kiun oni devas kalkuli aŭ nomi dio,ĉar atestus ke mi estas kulpa kaj atribuus al mi spionecon,perdiĝon de mia okulo bezonis tiuj kiuj volis versigi religiajn poemojn kaj laŭdigi la reĝon de la reĝoj per miaj poemoj,kiam la kolonelo insultadus kaj batadus min,la fraŭlinnomita virino milde kaj pete volus ĉesigi tion,eble ŝi sekundete prenus mian brakon por preterigi min,tiu kontakto devus esti permesita al ŝi el ŝia ekscitiĝo pro karesado de la kolonelo,do mi ne rajtus fieri pro tio,la fraŭlinnomita virino en la hospitalo informus al la unuokula mizerulo ke la ekscelenco kolonelo volas sendi lin al la armea juĝejo,tiu dirus ke oni eĉ enketadis min,mi diris ke eble...nu,kion ni faru?mi scias ke la afero ne estas tiom grava,efektive mi scias ke ne ekzistis iel spiona afero pri la armeaj sekretoj,tamen oni dubas kaj ne akceptas,do restante kaj ripozante ĉi tie vi povas versi postulatajn poemojn,mi venos ankoraŭfoje por vidi kiujn poemojn vi estas versinta,mi esperas ke la sanktulo helpu kaj vi sukcesu,mi pruvus al la altrangaj generaloj ke vi volas sincere servadi al lia reĝa moŝto,jen la pruvo,jen ĉi tiuj poemoj!...Se mi dirus ke la sanktulo el antaŭ milkelkcent jaroj helpante alportu paperojn kaj plumojn,la fraŭlinnomita virino ne komprenus mian intencon,kaj dirus ke mi mem donos al vi jam nun milkelkcent paperojn kaj milkelkcent plumojn,la poemoj nepre estu tre artaj,altrangaj,ke mi konvinku la generalojn kaj prenu el ili rangon al vi,kaj la vireto komprenus ke al la generaloj ankaŭ ŝi volas cedi kaj doni sin,ŝia korpo kaj mia animo devis aparteni al la generaloj,ĉar la granda reĝo Abbas hundigante sin al tiu sanktulo,ne estis sukcesinta por diigi tiun sanktulon por ĉiam,kvankam la Anglaj ekspluatantoj bezonas tion por bataligi iujn kontraŭ samreligianoj de la samaj batalantoj por ekspluati ĉiujn,pasis jaroj,oni ekzilis min al fora urbo,por versigi postulatajn poemojn,mi suferadis tie,iu en la strato diris ke tiu virino estas veninta kun Biemve,mi ne diris ion,kaj tiu diranto iris,li esperis ke mi volu vidi ŝin,kaj falu al la flanko de ties piedoj dirante ke je la sanktulo mi estas via sklavo kaj peti permeson por kisadi ŝiajn piedojn,implicante ke mi pretas versadi poemojn laŭdante diecon de tiu sanktulo,la frato de la revolucia poeto,estis kunlaboranto de tiu virino,en komuna sekcio,

                                                                    64

bildo de davud shams hakimi


povigita de